sábado, 23 de abril de 2011

Holden Seré


El joven artista de A Coruña participa en el popular festival Día de la música de Heineken, que se celebrára los días 18,19 Y 21 de Junio en el MATADERO / Teatro Circo Price de Madrid.
Os dejo un Link para poder escuchar su tema, "la canción de Yeti" y votarlo si os gustaría verlo en directo en el festival:

http://www.diadelamusica.com/2011/playtotheworld/permalink.aspx?i=272

Grupos como Vetusta Morla, Russian Red o Glasvegas harán las delicias de los afortunados asistentes, entre los que espera estar un servidor, el cual desea poder disfrutar también quizás del debut del prometedor grupo gallego Holden Seré.




100% Recomendado bymonblog.

A Castro

A Castro


Desde la enredadera de Carral

alegras todas nuestras almas,

desde el paraíso que una vez imaginaste

y que ya siempre será parte de ti.

Se pone el sol, y con él nuestra alegría.

Aunque la felicidad con la que riegas nuestras vidas

no dejará de manar, no.

Porque siempre estarás presente,

en las sonrisas y en las canciones.

Hay hombres capaces de desenredar el mundo,

y el paraíso, abuelo,

está donde estás tú.



*

domingo, 17 de abril de 2011

Detener el Tiempo, Nacho Vegas



Quién pudiera detener el tiempo...

Sala Joy , Madrid.


*Nota al lector:

si...estamos trabajando en la toma de planos y somos conscientes de la ineptitud de nuestro equipo de grabación...se dice que van a rodar cabezas... ;)

sábado, 16 de abril de 2011

Bigott

Bigott

Conciertazo de Bigott en la sala galileo-galilei , en la que el grupo inspiró buen rollo y simpatía.
Todo un lujazo de directo en el que el cantante llega a lanzarse al público cerrando así todo un ejercicio de saludable buen humor. Mírenlo por el lado bueno...y disculpen las molestias.

viernes, 8 de abril de 2011

DE QUATRO A QUATRO

Chamo-me Fátima e nasci en Casablanca.

Há quatro anos que moro em Talavera. O meu pai montou aquí umha loja de comestíveis.

Tenho oito anos.

Isto quer dizer que levo meia vida num sítio e meia vida noutro. A partes iguais. A minha irmá, que tem dez anos, passou dous mais ca mim em Marrocos. Ela diz que por culpa de eu ter oito anos nom se pode saber ainda de onde sou. Diz também que está claríssimo que ela, papá e mamá som marroquinos, pero que para estar certos de qual é a minha pátria teremos que esperar a ver que fazemos o ano que vem.

Segundo ela, a minha situaçom é mais complicada do que a primeira vista pode parecer: estou ao 50% no que a gentílico se refere. (Em quarto curso aprendem-se muitas palavras novas). Explicou-me que para decidirmo-nos sobre o meu estado, cumpre agardar e nom precipitarmo-nos. Que se, poñamos por exemplo, o próximo ano marchamos para outro lugar, manterei este 50% de incerteza durante quatro anos. Como mínimo! O pior foi o que engadiu:

“De mudarmo-nos e ficarmos apenas quatro anos exactos no lugar novo, passaria umha cousa gravíssima: converterías-te num enigma gentílico triplo. Alá nom quixer!”

Desde entom ando sem acougo. A ela vejo-a tranquila porque sabe que ainda quando isso passar, seguirá a ser marroquina.

Co meu pai nom falei deste tema por agora; mais umha vez, sem vir ao caso, disse-me moi calmo:

“Fiz bem em te chamar Fátima e nom Omayma, caso de decidires ser toledana”.